Organiseren, opruimen, etcetera

19 januari 2012 in IK | 3 comments

Zo’n ambitieuze titel. Maar nog maar 15 minuten voor ik weer naar school mag fietsen, (door de stromende regen zoals het er nu uitziet). Ruim de tijd om nog een stofzuiger door de kamer te halen, wat hoog nodig is trouwens, maar niet voor het organiseren en opruimen waar ik mee bezig ben. In mijn hoofd, want ik weet het allemaal nog niet zo.

Wat doe ik bijvoorbeeld met een grote doos vol babyprut? Rammelaars, Knuffeldoekjes, Zachte boekjes, Tingeldingetjes en nog meer van dat spul? Gekregen van allemaal goedbedoelende mensen, maar nauwelijks gebruikt. Mijn oudste is niet van de knuffeltjes, en heeft alleen zijn mobile zo intensief gebruikt dat die volledig is gesloopt. En de jongste wel, maar met een duidelijke voorkeur voor een knuffel, en diezelfde heeft hij dan ook 4 keer.

Nieuwe babies geef ik toch wat nieuws. En bij voorkeur geen knuffelspul. Marktplaats is, om het voorzichtig uit te drukken, niet mijn grootste vriend. En bovendien kan ik me niet voorstellen dat iemand geld over heeft voor dit soort spul (maar hey, ik vergis me heel vaak in de dingen waar mensen geld voor over hebben). Ik wil het graag weggeven, aan zielige kindjes in verre landen, of gewoon in Nederland, maar waar doe ik dat? En bovendien zie ik dan zo’n kind, bedolven onder knuffels maar nog steeds met honger. En naar de kringloop brengen vind ik met kinderspeelgoed toch wat bezwaarlijk. Als mensen dit soort dingen bij de kringloop moeten (of willen) halen, dan wil ik niet dat ze er 25 cent voor gaan betalen.

De moed zakt me in de schoenen als ik aan de komende jaren denk. In dit geval wil ik er gewoon van af. Ik en mijn kinderen hebben geen emotionele band met dit spul. Maar er gaat natuurlijk nog veel meer komen (gezien de hoeveelheid speelgoed, kleren en boeken die je verzameld met twee kinderen). En dat zullen boeken die gelezen zijn, speelgoed waarmee gespeeld is en kleren zijn die gedragen zijn tijdens MOMENTEN in ons leven.

Kijk, mijn ouders deden dat anders. Die bewaarden alles veel. En de combinatie van het telefoontje van mijn moeder met het bericht dat ze mijn jurkjes van vroeger had gevonden, en deze link, zie ik weer toekomst voor dit log en een sentimentele terugkeer naar mijn verleden. En tja. Hoewel ik niet kan inschatten hoe sentimenteel mijn jongens ooit nog eens zullen willen zijn, ik moet het natuurlijk wel in bepaalde mate mogelijk maken. Maar wij slapen (itt tot mijn ouders) op die zolder.

Wat te houden en wat weg te gooien. Het (mijn) thema van vandaag.

 

Tags: , ,

Rust

7 januari 2012 in IK, LINUS, MADS, VRIENDEN | 9 comments

De afgelopen dagen zat mijn hoofd vol met onrust. Verschillende omstandigheden maakten dat ik me heel erg bewust was van mijn beperkingen en de eigenschappen die ik niet heb. Gek, want ik was toch wel trots op mezelf nadat ik in 2 dagen de hele kamer van een nieuw verfje had voorzien. Dat wilde ik al een half jaar, het duurde dus even maar als ik er eenmaal aan begin dan kan ik het dus wel afmaken (met hulp van lieve mama overigens).

Het voldane gevoel van dinsdag sloeg snel om in die onrust. Die ik niet helemaal kon plaatsen, die misschien iets te maken had met het nieuwe jaar, maar ook met “die tijd van de maand” en een paar voorbeelden van hoe het anders kan.

Aan het einde van deze week bleek het medicijn tegen onrust een bezoekje aan heerlijk “klungelende en klooiende” Miekuh. En een wandelingetje langs de uit zijn oevers getreden vecht.

En de skatebaan.

Als bonus blijkt Bente heel goed voor het onder controle houden van mijn soms een beetje overenthousiaste zoon.

Thanks Mieke. Nu de rust nog zien vast te houden.

 

Tags: , , ,

Hij

30 december 2011 in MADS | 2 comments

stelt regelmatig al mijn geduld op de proef (zoals vandaag, en soms faal ik verschrikkelijk) maar vaak vervult ie me dan ook weer van trots. Mam, ik ga ff mijn naam schrijven. Zo maar. Uit zichzelf.

De eerste twee keer, in het midden en rechtsboven, in spiegelbeeld. Toen ik hem uitlegde dat het eigenlijk van links naar rechts moest op de S na goed (linksboven).

Tags: , ,

Hij is ook een engeltje natuurlijk

25 december 2011 in MADS | 3 comments

Het eerste optreden van “ik ben al groot” Mads bij het kerstliedjes zingen na het kerstdiner op school.

En het filmpje is heel donker, maar dat scheelt weer want ik hoef geen andere kindjes onzichtbaar te maken. En dat is mooi want moviemaker is (ook) van mijn computer verdwenen.

KLIK voor het filmpje!

Na het “we beginnen even opnieuw” is Mads als tweede aan de beurt (0.20 minuut). Na een korte pauze komt zijn onvergetelijke tekst: “ik heb een heel lief engeltje klein vogeltje met vleugels van papier”.

Tags: , , , ,

Mijn engeltje

23 december 2011 in LINUS | 5 comments

Eigenlijk had ik dit gisteren moeten plaatsen. Want toen was mijn engeltje precies 18 maanden oud. Dan hoor ik te zeggen, 18 maanden alweer! Gut gut gut, wat gaat de tijd snel. Maar al is het wel zo, ik zal u hier niet mee vermoeien.

Achttien maanden mijn mollige ventje. Toen ik bijna 2 maand geleden in het Prado liep, zag ik hem overal. In zijn nakie. Met vleugeltjes op zijn rug of zelfs met een kokertje en pijl op zijn boog. En dat pijltje heeft mijn hartje geraakt.

Want wat is het een lekker ding. Op zijn stevige benen stapt hij de wereld in. Buik vooruit. Lacht voluit. Of niet, en dan fronst hij zijn wenkbrauwen. Hij weet akelig goed wat hij wil. Wijst met zijn vingertje, en laat mij dan opnoemen: Dat blokje? Neuh. Deze auto? Neuh. Die bal? Ja!

Verder is dit er eentje die zich op de grond gooit als iets hem niet bevalt. Nog niet schreewend of met de vuisten slaant, het is meer een stille ligstaking. En als je hem dan maar met rust laat, dan staat hij op een gegeven moment ook wel weer op.

Het kletsen is dus begonnen. Mama, papa, poes die waren er al lang. Maar nu zijn daar ook Madsssss. Buiten. Open. Jasssss. Tassss. Appel(boom). Uel (uil). Muesss. En nog tig andere woordjes die mij elke keer verrassen.

De woorden jasss en tasss gebruiken is trouwens gevaarlijk, het effect is hetzelfde als met de riem zwaaien bij de meeste honden. De teleurstelling als er dan niet naar buiten wordt gegaan. Of erger nog, als er andere mensen naar buiten gaan en hij mag niet mee. Hartverscheurend.

Een paar weken geleden was ik een beetje angstig toen ik hem bij het kinderdagverblijf afleverde. Of vooral angstig of ik hem aan het eind van de dag ook weer mocht ophalen. Want meneer had nogal een heftig weekend gehad. Was vaak gevallen. Onder andere van zijn kinderstoel. Dat resulteerde onder andere in een blauw oog. Een flinke blauwe plek op zijn bovenbeen. Verder had hij wat plekken op zijn wangen, alsof er iemand met een wijsvingertje in zijn wangen had geprikt (Mads?). En… als klap op de vuurpijl, een flinke kras op zijn wang. Omdat zijn moeder hem probeerde te behoeden voor nog een val. Dat lukte, maar ze had nogal scherpe nagels. Stom Mensch.

Ik kreeg hem overigens terug, omdat alle plekken aan een kant van zijn lichaam zaten…

Mijn engeltje. Dat meestal meer een eigenwijs bengeltje is. En dol op pepernoten. Maar jah, dat heeft ie allemaal niet van een vreemde. Dus desondanks houden we heel veel van hem.

En kijk, die ooghoek. Restje van zijn blauwe oog.

 

 

 

 

 

Tags: , ,

Toch nog een beetje creatief

17 december 2011 in IK | 2 comments

Die kerstboom in huis die is er. Verder is de kerstboom van vorig jaar, die zijn best doet in de tuin, ook versierd met prachtige (irritant knipperende, maar hey, alles voor de kids) lichtjes. Verder is er niet zoveel kerst in huis. Geen zin om nog meer knipperende en glinsterende dingen te kopen (dat doe ik wel in de uitverkoop, zodat volgend jaar de boom wel echt vol is). Dus was ik zomaar zelf creatief afgelopen dagen.

Nog wel een beetje kerstgerelateerd:

En deze heeft helemaal niets met kerst te maken maar meer met de 5 meter biaslint die ik van mijn tante kreeg en het vilt dat ik na het maken van de kerstballen toch in mijn handen had.

Zo. Daar moet ik wel weer een maandje van bijkomen denk ik, van zoveel creativiteit.

 

Njonnen

15 december 2011 in LINUS | 6 comments

Zij beschreef het (bij haar dochter) en ik herkende het. Een njonner. Ik heb er ook een.

“Als ze hij moe wordt pakt ze hij haarzijn ‘doekje’ kikker  (dat is al sinds jaar en dag haarzijn troeteldoekje waar ze hij de godganse dag mee rondloopt en in haar zijn bed liggen er een stuk of 3 waar ze hij lekker tegenaan kruipt en dan gaat ze hij njonnen. Zo heet dat ja, want ze hij maakt njon njon njon geluidjes) en legt haar zijn hoofdje op het zeteltje dekentje en gaat jawel….njonnen. ”

 

Zo, dat was nog eens een makkelijk logje.

Kerstboom

11 december 2011 in FAMILIE, IK | 2 comments

Zo. De kerstboom staat. Een kerstboom met een identiteitscrisis, want is hij nu een zilver-witte kerstboom met prachtige glazen ballen of een bonte kerstboom met hout, vilt en plastic? De bovenste helft is vooral het een, en de onderste helft het ander, met een klein beetje mix om het geheel op elkaar aan te laten sluiten (mag u raden waar wat hangt).

Bij het optuigen gingen de eerste twee ballen kapot. Een beetje zoals dat filmpje laatst bij DWDD, waar een meisje maar doorging over het belang van het heelhouden van de piek (onbetaalbaar en onvervangbaar) om hem vervolgens kapot te laten vallen. Eerst vroeg Mads om bevestiging, deze kunnen kapot he mama? Toen hing hij hem in de boom, of toch niet, getuige de *pets*. De tweede gepakt, toen van de stoel gesprongen, en weer een *pets* gevolgd door een “ik struikelde mama!” met dikke tranen. Linus zag de lol er wel van in, greep een kerstbal uit de boom en gooide hem rechtstreeks op de grond. Miraculeus bleef die bal heel.

De mooie zilverwitte ballen zijn van zeven (of acht?) jaar geleden, de eerste kerst in dit huis. Toen vond ik het kerstboom optuigen een rustgevend iets. De doos met kerstballen van zolder (of het eerste jaar bij de Intratuin) halen, op je gemakje de lichtjes, ballen en slingers uitpakken en in de boom draperen. Bekertje chocomelk erbij. Nu was het vooral veel tot 10 tellen en proberen de rust te bewaren. En het aantal keren nee, niet doen en afblijven tot het minimum beperken, want o, het is zo gezellig he, dat kerstboom optuigen met het hele gezin.

Met de herdertjes, de uiltjes, de houten hartjes en vilten return to sender hangertjes die erbij kwamen (persoonlijk uitgezocht door Mads) is de combinatie van spullen in de boom daarmee een mooie weergave van mijn veranderende leven in de afgelopen jaren. Van het rustige, heldere en idealistische van 6,7 jaar geleden, tot de drukke realiteit van nu.

Onze kerstboom. Precies goed.

 

 

 

Vraag van vandaag (gisteren)

5 december 2011 in LINUS | 10 comments

Omi (92): “Wat ik me nu de hele middag al zit af te vragen, die krullen, zijn die van hem zelf of maak jij die?”

Werk

16 november 2011 in IK | 3 comments

Het woord werk, de gedachte aan werk, het leidt bij mij op dit moment tot een zeer negatieve gevoel. Als ik het woord uitspreek, proef ik daarbij plichtsgevoel, noodzaak, een gevoel van “alles liever dan dat”.

Nu werk ik graag. Natuurlijk uit noodzaak, omdat ik daarmee mede ons huis betaal, en de boodschappen en al die andere leuke dingen die ik graag koop. Omdat het alternatief, niet werken, mij binnen de kortste keren zou vervelen. Omdat de muren op me af zouden komen. Maar ook omdat ik mijn werk gewoon leuk vind.

Behalve de laatste 3 maanden dus. Als gevolg van te veel onderwijs in een periode, een kwakkelende gezondheid (oorzaak of gevolg?) en een slechte klik tussen mij en een van de groepen die ik mocht “onderwijzen” zat ik niet lekker in mijn vel. Sleepte me met tegenzin naar dat “werk”.

Op dit moment is het eind bijna in zicht. De laatste tentamens zijn nagekeken, nu nog wat opdrachten en de hele mikmak is beoordeeld. Vanaf volgende week woensdag heb ik 2 weken vakantie. Dat gedachte alleen houdt me nu op de been.

Nu maar hopen dat het genoeg is om de bittere smaak van het woordje werk maar vooral van de werkelijke actie weg te spoelen.

Tags:

« Older entries