Zo’n ambitieuze titel. Maar nog maar 15 minuten voor ik weer naar school mag fietsen, (door de stromende regen zoals het er nu uitziet). Ruim de tijd om nog een stofzuiger door de kamer te halen, wat hoog nodig is trouwens, maar niet voor het organiseren en opruimen waar ik mee bezig ben. In mijn hoofd, want ik weet het allemaal nog niet zo.
Wat doe ik bijvoorbeeld met een grote doos vol babyprut? Rammelaars, Knuffeldoekjes, Zachte boekjes, Tingeldingetjes en nog meer van dat spul? Gekregen van allemaal goedbedoelende mensen, maar nauwelijks gebruikt. Mijn oudste is niet van de knuffeltjes, en heeft alleen zijn mobile zo intensief gebruikt dat die volledig is gesloopt. En de jongste wel, maar met een duidelijke voorkeur voor een knuffel, en diezelfde heeft hij dan ook 4 keer.
Nieuwe babies geef ik toch wat nieuws. En bij voorkeur geen knuffelspul. Marktplaats is, om het voorzichtig uit te drukken, niet mijn grootste vriend. En bovendien kan ik me niet voorstellen dat iemand geld over heeft voor dit soort spul (maar hey, ik vergis me heel vaak in de dingen waar mensen geld voor over hebben). Ik wil het graag weggeven, aan zielige kindjes in verre landen, of gewoon in Nederland, maar waar doe ik dat? En bovendien zie ik dan zo’n kind, bedolven onder knuffels maar nog steeds met honger. En naar de kringloop brengen vind ik met kinderspeelgoed toch wat bezwaarlijk. Als mensen dit soort dingen bij de kringloop moeten (of willen) halen, dan wil ik niet dat ze er 25 cent voor gaan betalen.
De moed zakt me in de schoenen als ik aan de komende jaren denk. In dit geval wil ik er gewoon van af. Ik en mijn kinderen hebben geen emotionele band met dit spul. Maar er gaat natuurlijk nog veel meer komen (gezien de hoeveelheid speelgoed, kleren en boeken die je verzameld met twee kinderen). En dat zullen boeken die gelezen zijn, speelgoed waarmee gespeeld is en kleren zijn die gedragen zijn tijdens MOMENTEN in ons leven.
Kijk, mijn ouders deden dat anders. Die bewaarden alles veel. En de combinatie van het telefoontje van mijn moeder met het bericht dat ze mijn jurkjes van vroeger had gevonden, en deze link, zie ik weer toekomst voor dit log en een sentimentele terugkeer naar mijn verleden. En tja. Hoewel ik niet kan inschatten hoe sentimenteel mijn jongens ooit nog eens zullen willen zijn, ik moet het natuurlijk wel in bepaalde mate mogelijk maken. Maar wij slapen (itt tot mijn ouders) op die zolder.
Wat te houden en wat weg te gooien. Het (mijn) thema van vandaag.












Recent You