Rust
De afgelopen dagen zat mijn hoofd vol met onrust. Verschillende omstandigheden maakten dat ik me heel erg bewust was van mijn beperkingen en de eigenschappen die ik niet heb. Gek, want ik was toch wel trots op mezelf nadat ik in 2 dagen de hele kamer van een nieuw verfje had voorzien. Dat wilde ik al een half jaar, het duurde dus even maar als ik er eenmaal aan begin dan kan ik het dus wel afmaken (met hulp van lieve mama overigens).
Het voldane gevoel van dinsdag sloeg snel om in die onrust. Die ik niet helemaal kon plaatsen, die misschien iets te maken had met het nieuwe jaar, maar ook met “die tijd van de maand” en een paar voorbeelden van hoe het anders kan.
Aan het einde van deze week bleek het medicijn tegen onrust een bezoekje aan heerlijk “klungelende en klooiende” Miekuh. En een wandelingetje langs de uit zijn oevers getreden vecht.
En de skatebaan.
Als bonus blijkt Bente heel goed voor het onder controle houden van mijn soms een beetje overenthousiaste zoon.
Thanks Mieke. Nu de rust nog zien vast te houden.
Tags: fijn moment, nokia, rust, wandeling
januari 7th, 2012 at 17:05
:D Wel lekker dat het die uitwerking op jou had. voor mij was de terugtoch wat minder chill, twee jammerende kinders- wtf? lol! het was heerlijk, lang leve het klungelen!
januari 7th, 2012 at 17:07
fijne foto’s trouwens, jullie linus is een instant-blijmakertje. dat koppie, dat maakt een mensch blij! en mads, lekker eigenwijsje, dat hoort ook! en jij was overigens ook wel heeeel relaxed aan de rand van het water, ik heb mijn meerdere gevonden LOL!
januari 8th, 2012 at 14:51
Wat voor beperkingen bedoel je?
Mooie foto’s! En fijn om een vriendin te hebben die je weer een fijn gevoel geeft.
januari 8th, 2012 at 15:04
@Door Mijn beperkingen als moeder, als ik niet de geduldige, begrijpende en meelevende moeder ben die ik wil zijn voornamelijk.
januari 13th, 2012 at 10:44
Aah, wat een fijn logje. Wat een liefde spreekt eruit! :) Ik hoop ook dat je de rust vast weet te houden. Wat die beperkingen betreft: ik herken dat ENORM. Ik zat gister nog boven een traantje weg te pinken, terwijl de kinderen beneden alles deden wat niet mocht. Maar hey, wij zijn toch ook maar mensen? Geen engelen. Als je de goede intenties hebt, dan zit je goed. En die heb je ongetwijfeld.
januari 15th, 2012 at 20:42
Ah, dus jij bent ook niet perfect? Gelukkig maar. Nu nog zorgen je daar niets van aan te trekken, rust in je hoofd.
Heerlijk he, zo’n “oppas”. Hier (soms) twee grote brusjes die de kleine in toom houden. Of juist super over de tip druk maken en gevaarlijke dingen laten doen, dat ook.
januari 15th, 2012 at 20:43
Ah, dus jij bent ook niet perfect? Gelukkig maar. Nu nog zorgen je daar niets van aan te trekken, rust in je hoofd.
Heerlijk he, zo’n “oppas”kindje. Hier (soms) twee grote brusjes die de kleine in toom houden. Of juist super over de tip druk maken en gevaarlijke dingen laten doen, dat ook.
januari 15th, 2012 at 20:43
oeps, sorry, dubbele reactie. En nu nog een die verder niets toevoegt!
januari 19th, 2012 at 12:34
@Mammalien Nou, 8 reakties op een blog! Dat heb ik in tijden niet gehaald ;).